Als het leven je uit daagt met tegenslagen, daag jezelf dan uit om sterker te worden.

Na 5 jaar in het water gelegen te hebben was het hoognodig tijd om de Skua in Lauwersoog weer van een nieuw aangroei werend verfje te voorzien. Dat moet eigenlijk om de 2 jaar maar door het zelf fysiek bouwen van het huis  houtenhuiswagenborgen.blogspot.com en de coronatijd waren was de Skua hierin wat verwaarloosd.

Ik had in Delfzijl al met de Srubb, een soort van onderwaterborstel, de grote witte aangroei plakkaten verwijderd. Eigenlijk had ik daarmee verwacht dat de meeste aangroei er dan ook wel af was. 

Dat was maar ten dele waar.

De nacht voorafgaand aan de vaartocht naar Lauwersoog werd Wagenborgen nog volop getroffen door een 10 minuten aanhoudende downburst 

https://www.knmi.nl/kennis-en-datacentrum/uitleg/valwinden

https://www.meteolagelanden.nl/hoe-werkt-het-ook-al-weer/wat-is-een-downburts-of-valwind

Om 01.00 werd ik wakker door een enorm lawaai en een verschrikkelijk kraken van het dak van het huis. Het leek of en hoorde alsof het dak golfde en er af zou waaien. Dit duurde minstens 10 minuten. Ik heb nog nooit zoiets enorm krachtigs en bedreigends meegemaakt terwijl ik toch overal op de wereld orkanen heb mogen ervaren tijdens mijn vaartijd. We wonen nu op de vlakte en dit versterkte het bedreigend effect ook nog eens.

Ik zag de 4 zware tuinstoelen rondtollen over de veranda en in de storm verdwijnen richting Groot Bronswijk.

De volgende ochtend was Wagenborgen een oorloggebied. De begraafplaats was enorm geraakt en op Groot Bronswijk zijn een flink aantal monumentale bomen gesneuveld. Is dit nu klimaat verandering? 260 bomen omgewaaid op de N362.

Bij ons geen verder schade en we weten nu dat het nieuwe huis orkaanbestendig is.

We hadden de afspraak staan voor het liften van de boot in Lauwersoog daarom al vroeg onze tuinstoelen uit de sloot gevist en toch maar vertrokken. Gelukkig konden we met de auto via veel omwegen Delfzijl bereiken en eenmaal daar, al snel met de boot op weg naar de stad. Daar was gewoon niets aan de hand en zaten de eerste mensen al op het terras toen wij door de stad voeren.

De Skua bij vertrek naar Lauwersoog

Op het Eemskanaal bij Overschild

Het openen van de stad Groningse bruggen is teamwork. Je meld je aan bij de eerste brug op VHF kanaal 9 en vraagt of je bij het konvooi door de stad mag aansluiten. De havendienst zorgt dat alle wachtende boten op diverse plekken het konvooi gaan zijn. Dan volgen de 14 bruggen tot je de stad weer uit bent. De brugwachters fietsen mee bij de bruggen die niet op afstand bedienbaar zijn. 

Een geolied team. Het is altijd heel bijzonder om door de huiskamer van de stad te varen die 30 jaar een onderdeel was van mijn dagelijks werk aan het Guyotplein. (Pauze uurtjes) 

Op zaterdag en zondag kan de sluis bij Dorkwerd op normale werkuren schutten. Dan wordt er niet gewerkt. Deze sluis schut naar het lagere peil van het Reitdiep en het van Starkenborgkanaal. 

Door de week schut de sluis tot 1 augustus a.s alleen van 17.30 tot 19.00 uur. De historische gemetselde sluismuur is in slechte staat en er spoelde zand achter weg. Nu hebben ze achter de muur damwanden geslagen. Ergens in 2000 tig wordt nu de hele sluis gerestaureerd. Dat wordt zeker een jaar geen staande mast route door Groningen. Er bestaat namelijk een staande mast route van Zeeland naar Delfzijl. In die route zijn al zoveel blokkades dat je er eigenlijk niet meer van kan spreken. Ook zal Abel Tasman minder passanten krijgen.

Hierna ging het snel ondanks de minstens 2 knoop minder aan snelheid door de aangroei en waren we toch om 16 uur al bij Roode Haan. Op de foto het nieuwe restaurant aldaar. De motor moest er flink aan trekken. 

We hadden nog tot zondag de tijd om naar Lauwersoog te gaan dus eerst maar hier geankerd en lekker gezwommen en de nacht doorgebracht samen met miljoenen muggen op het Lauwersmeer. 

We gaan al jaren naar Lauwersoog om het schip uit het water te halen. Waarom in Lauwersoog? Omdat daar heel goed en professioneel wordt omgegaan met je schip. Er hoeft niets met de mast of antennes te worden gedaan en ze hebben hele professionele scheepsbokken waar het schip als het ware tussen staat ipv er op. Een Aluminium huid van ons schip is een relatief zacht materiaal en zou als het schip op een bok zou staan de huid vervormen. Natuurlijk staat de zwaar geconstrueerde onderkant van de boot wel op de bok. Voor €350,- staan we 7 dagen op de wal incl liften, bok en schoonspuiten met gebruik van alle faciliteiten en stroom voor een schip van 11 meter. 

Skua in de scheepslift op de milieu afspuitplek.  Hier rijden ze de scheepsbok onder. En dan met boot en bok naar de parkeerplaats. De lift kan tot 25 ton liften.

Hier kun je de scheepsbok goed zien. Het zwaard kan ook gewoon naar beneden zodat je die ook kan schilderen en de bok is zo breed dat evt omwaaien in een storm geen issue is. Het kan in Lauwersoog namelijk ook heel hard stormen. Wel moet je voor eigen kleden zorgen dat met verven de betonvloer geen zootje wordt.

We hebben 15 verschillende middelen getest om de waterlijn schoon te maken. Niets hielp van ontkalker tot Dasty. De boot buurman in Lauwersoog kwam met dit middel uit de Bauhaus. Binnen een uur was nu de hele waterlijn weer als nieuw. Hoera.

Zie hier het verschil. Binnen 1 minuut resultaat en daarna afspoelen.

 (Foto; bron Dagblad van het Noorden) Na 5 jaar in het water gelegen te hebben verwacht je onder water wel wat onregelmatigheden tegen te komen. Ook de hoge drukspuit met zeer hoge druk om het schip schoon te spoelen, spoelt alleen wat oude aangroei werende verf met aangroei van de boot. Na 5 jaar zaten er maar 10 pokken op. Het was dan op zich dan ook maar 2 x antifouling smeren, de Volvo seal vetten, alle kunststof afsluiters vetten en de scheepschroef polijsten en voorzien van een speciale antifouling voor schroeven. Wel was het ontzettend heet deze week. Behalve in Lauwersoog.

We zaten dan ook op de beste plek van Nederland en idd waren er heel veel campers in de jachthaven op zoek naar koelte.  Klimaatvluchtelingen??? Er staan dagelijks wel 30 campers in de jachthaven. Dit op een aantal plekken op het terrein. Vooral op de plek waar in de winter de boten op de wal staan. Een hele goede inkomstenbron voor de haven en de faciliteiten zijn er toch al voor de schepen. Die faciliteiten zijn trouwens tip top en splinter nieuw in Lauwersoog net als de steigers.

De Colin Archer race start de 16 juli vanuit Lauwersoog naar Larvik Noorwegen. De eerste schepen daarvoor komen langzaam binnen druppelen. Die moeten bijna allemaal nog op de kant om alles te checken. Wij moesten er dan ook uiterlijk dinsdag weer in het water want dan zou de lift alleen nog werken voor de race.

Wij waren wel zo,n beetje klaar dus maandag na het weekend mocht de boot er wel weer in water. 

Laat dan net op de zondag er weer een zelfde meteo situatie zijn als de week er voor. Heet en veel vocht in de lucht. Enorm veel energie beschikbaar. Dit werden dan ook het bizarre totaal van 413.660 bliksem ontladingen van die avond en nacht. En natuurlijk veel op de plek waar wij lagen in Lauwersoog. Met een bezorgde blik op buien radar zag ik het onweersgeweld ook boven Lauweroog toeslaan. Op dat moment was de Skua het hoogste punt van de jachthaven. Alles van metaal. Ik was dan ook bij aankomst maandag  in Lauwersoog zeer bezorgd over alle navigatie apparatuur en elektronica. Wonder boven wonder niets aan de hand. Oeff gelukkig maar.  Dat kon er ook niet meer bij.  

Eenmaal te water en op het Reitdiep riep ik de centrale post op voor de bruggen. Ik kreeg antwoord door een stem die ik herkende. Het is een clublid. We hadden daarna even kort professioneel contact en vanaf toen was er voor elke brug gelijk groen licht zonder de aanvraag van mij. Ook de Dorkwerder sluis, de laatste locatie van de centrale post Lauwersoog was een half uur eerder dan officieel. Heel fijn zo,n clublid😀 Wel nog een brug en sluis storing in Lammerburen (Electr) en Roode Haan.

We stonden in Lauwersoog in dubio. Terug over zee of door Groningen en het risico dat de bruggen nog dicht waren ivm de hitte. De dag ervoor was dat namelijk het geval.

We hadden de zeilen er nog niet op en het getij kwam slecht uit. Wind bij Borkum NO 5 en stroom tegen wind. Allemaal niet fijn. 

Ook over het wad kon niet. Laag tij en zelfs een diepgang van 1.05/ 2.25 M (zwaard) is inmiddels te diep voor het steeds ondieper worden van de wantijen van het Uithuizerwad. We hadden allerlei afspraken staan en Lauweroog- Delfzijl is in principe binnendoor te doen in 1 dag.

Toch maar door de stad met de hoop dat alles snel weer alle bruggen weer werken......Niet dus.

Na de sluis in Dorkwerd op weg naar de Zernike brug.

De plataanbrug. Dit is een ringweg brug. Die opent pas om 9 uur ivm de spits. Maar ook om 9 uur zullen er nog wel veel 😡😟💥💣👽gevallen zijn in de wachtende auto's. We waren met 5 boten in een konvooi dus niet geheel voor niets.

Veel  nieuwbouw(studenten huisvesting) aan de boorden van het Reitdiep in de stad

Varen door de huiskamer van de stad. Hier het Hoge en Lage der A

Vlakbij het plantsoen. Overal op de schepen borden met max 6 km per uur. Ook hier hebben ze last van hard vaarders.

Een schoolklas aan het suppen en kanoën in de gracht 

Een rondblik door de gracht. Met de oude Wad en Sontvaarder de Rival van  oud eigenaar Rieks Hamminga: De bekende Groningse zeeschilder. Hij woonde en werkte op het schip en voer er onder andere mee naar Parijs.

Een Herebrug gedicht. Poëzie in de stad

In de Oosterhaven gezien de middagpauze van de brugwachters even tegen de kant. Gezellig met de hafenmeisterin Christa gesproken over haar haven en de uitdagingen die ze heeft met haar haven goed vol te krijgen en dat alle schepen op de juiste plekken gaan liggen.

Ze heeft zeker een uitdaging omdat door de gemeente Groningen steeds meer gesnoept wordt aan haar haven. Eerst moest er een pannenkoeken boot in 'haar' haven tolereren en verliest ze zo maar 60 meter kostbare kade en nu wil de gemeente ook nog een fietsbrug van de Winschoterkade naar de Oosterkade en raakt ze weer 3 grote langszij plekken kwijt. De haven ziet er overigens echt tip top uit ( nieuwe steigers) en je ziet dat ze haar stinkende best doet om dat zo te houden.

En hierna begon de ellende, irritatie en de ergernis💥👾👿😖

Driebondsbrug.

Onderweg naar Groningen steeds gekeken op vaarweg informatie van Rijkswaterstaat. Daar bleef de steeds de mededeling staan; geen bediening. Ook niet een waarom er storing was in de details.

Dan ga ik toch bellen. Eerst met de centrale post op de Oostersluis. Dat doe ik niet via de VHF omdat ik dat zelf niet professioneel vind. Jan en alleman kan dat horen en mocht het een wat steviger gesprek worden moet je dat niet willen.

Ook op de centrale bedieningspost van de Oostersluis was de enige mededeling; we hebben de instructie we mogen hem niet bedienen. Ook na wat doorvragen geen extra informatie waarom dan niet of een soort van prognose. Dan maar via het landelijk call centrum van Rijkswaterstaat proberen om een beslisser aan de lijn te krijgen.  Van de eerste bereidwillige dame kreeg ik het nummer van de sluis en van de portier??? Na het 2e telefoontje kreeg ik een dame die totaal geen verstand van varen had. Mijn vraag aan haar en de prioriteit begreep ze gewoon niet. Het enige wat ze kon doen is een mail sturen naar de Waterkamer van RWS(het zenuwcentrum Rijkswaterstaat van varend Nederland) en daarbij een beantwoordingswachttijd van 10 werkdagen😡. Hoe bizar wil je het hebben. Alleen voor wat meer info met wat er met de Driebond aan de hand is en of en wanneer ze er iets gaan doen.

Wacht is even. Dan kennen ze mij bij Rijkswaterstaat nog niet en ga ik binnen mijn netwerk daar, zoeken of ik iemand aan de lijn kan krijgen die wel iets weet. En al gauw kwam ik bij een beslisser uit van de vaarweg Lemmer - Delfzijl. Daar uitgelegd dat ik best snap dat een brug kapot kan gaan en er 123 geen mensjes klaar staan voor reparatie en misschien onderdelen nodig zijn, maar zorg dat de vaarweginformatie wel wordt voorzien van wat meer info dan alleen; wordt niet bediend. Hij is er direct op ingegaan en aan allerlei touwtjes getrokken voor meer info en dat de juiste mensen de juiste dingen deden. De Driebond was zijn taak van die dag geworden.

Opeens werd ik nu gebeld door de Oostersluis dat er maandagavond om 19 uur een brug test zou zijn, waar, als de brug open zou gaan alle wachtende jachten er direct door zouden kunnen. Wel voor eigen risico. Omdat er ook in de ochtend ook al een storing was aan de Oosterhavenbrug en evt de spoedambulances waardoor ze deze brug dicht houden, zei de Hafenmeisterin; als ik jullie was zou ik straks om 15 uur alvast maar gaan. Samen hebben we alle zeiljachten geactiveerd die in de haven wachten voor de Driebondbrug en dringend naar huis moesten.

Om 15 uur ging er een bonte stoet richting de Driebond.

We waren er nog maar net om 15.30 en zagen dat ze nu al aan het testen waren. Hoezo goed communiceren😡. Vrijwel direct kregen we de mededeling via de VHF dat de test was mislukt. Hij week geen millimeter.  En ze gingen ook niet meer om 19 uur testen en pas morgen weer om 10.30. De opening was nog niet groot genoeg. De brug was niet gekrompen.

Tja wat doe je dan op de bumpy place in het Eemskanaal.

Aangezien het allemaal buitenlandse jachten waren werd ik inmiddels een soort van "on scene commander" om de vertaalslag te maken tussen de Rijkswaterstaat en de vertaling naar de Italianen, Denen, Polen, Engelsen etc. De Post Oostersluis spreekt zeker geen 5 talen. (ik ook niet overigens maar wel een paar😁)  Niemand wou eigenlijk terug naar de Oosterhaven ivm de brugstoring aldaar en het mogelijk missen van de nieuwe test van de Driebond om 10.30 de volgende ochtend.

Op een Pool na ging iedereen weer terug richting stad en de GMC ( motorbootclub) De haven was al snel vol en is ook niet zo groot dus wij maar illegaal aan de meest deprimerende kadeplek in de stad bij de Praxis. Als ze hier nog havnpenge kwamen innen dan zou de man of vrouw door ons gekielhaald worden. 

De Pool werd overigens door een patrouille schip van RWS in de avond alsnog weggejaagd van de wachtplek ivm gevaarsetting. Woest kwam hij weer bij ons liggen. De centrale post had ons overigens daarvoor wel toestemming gegeven. Hoezo onduidelijke informatie. 

In de avond nog contact gehad met mijn contact persoon bij Rijkswaterstaat. Daarna ook alle buitenlandse schepen weer extra geïnformeerd.

De volgende ochtend om 9 uur al op tijd naar de brug gevaren. Omdat de test de vorige dag ook eerder werd gedaan dan was afgesproken, was iedereen daar op tijd. Om 10 uur kwamen er ook nog een paar jachten bij uit de Oosterhaven. Geen storing bij die brug gelukkig. De Oosterhavenbrug gaat wel dicht op 6 juli a.s voor een paar dagen en dan zaten alle zeilschepen opgesloten tussen 2 bruggen. 

Eenmaal op de wachtplaats aangekomen kwam de projectleider naar ons toe gelopen en heeft ons uitgelegd wat er om 10.30 ging gebeuren. Eerst testen en openen en dan kregen we gelijk groen. Zo niet gingen ze slijpen en ging de brug open om 11.30. Maar hij ging hoe dan ook open vandaag. 

De brug zou ter plekke worden bediend (normaal op afstand) Ook hierna de vertaalslag naar alle boot collegae uit het buitenland gemaakt en een gejuich steeg op van de boten.

Zo kan het dus ook. Goed informeren door RWS en het was nu voor iedereen duidelijk. Hierdoor hoefde er ook maar minimale hinder te zijn op de hele drukke ringweg. Ze wilden namelijk niet weer een herhaling van vrijdag er voor dat het hele verkeer vast liep rondom de stad door een storing met de brug.

Eerst was er nog gedoe met de brugbomen maar om 10.45 ging de brug toch eindelijk open en wederom gejuich van alle boten. Uiteindelijk stond de brug wel 15 minuten open tot de 15 schepen aan de oostzijde en 9 aan de westzijde er door waren. Aan de oostzijde waren er schepen die er al 3 dagen lagen op een zeer vervelende locatie. En omdat er niet gecommuniceerd werd tussen Rijkswaterstaat en de boten wilde eigenlijk niemand terug varen naar Delfzijl. Zal je zien ben je net onderweg gaat de brug weer open. 

Het is ook een enorme massa staal. Logisch dat dit uitzet bij hitte. En een van de weinig bruggen die niet actief gekoeld worden bij hitte. Hoewel ze van het inspectieschip van RWS wel een paar dagen gekoeld hebben vanaf de onderzijde. Het probleem gaat slechts over millimeters krimpen en uitzetten.

Wat een kunstwerk is het ook. Ontworpen in de jaren 70 en toen totaal niet gemaakt voor de huidige klimaat verandering. Bij het doorvaren de brugwachter nog bedankt. Met hem had ik ook steeds contact. Ook de technici die klaar stonden om te slijpen en heb tevens centrale post bedankt voor hun geduld met ons. 

Mijn contact persoon bij RWS gaf mij nog een berichtje dat hij nu een mooie case had voor hoe RWS zijn communicatie kan verbeteren en dat hij blij was dat ik het probleem bij hem op tafel had gelegd en ter plekke de communicatie met de buitenlandse schepen deed. 

Om 14 uur door brug 15 in Delfzijl waar Sietse de dienst doende havenmeester, 5 van mijn wachtende bruggenoten een plek in onze haven kon geven. Elk nadeel heeft zijn voordeel. 

De Italiaan kwam mij nog speciaal bedanken voor de service bij de Driebond. Mijn drijfveer is dat als ik zelf in het buitenland ben in zo'n situatie, dat mensen mij ook helpen. Maar toch de kers op de taart. Tevens heb ik ook wat te doen als ik toch moet wachten. De Italiaan de hele vaarroute naar Holtenau besproken. Mijn zus heeft mij weer naar Lauwersoog gebracht om de auto op te halen. Super fijn.

Les; met veel geduld, het juiste netwerk en vriendelijk blijven kom je een heel eind en daag je jezelf uit om sterker te worden met tegenslagen zoals de titel hierboven vermeld. En de volgende keer naar en van Lauwersoog...... toch maar weer gewoon over zee. 

We waren nog even de hoofdpersonen in het item van het DvhN (bron Dagblad van het Noorden)