Knippen + scheren in Lauwersoog en de Driebondsbrug

Knippen & Scheren

Na 5 jaar in het water gelegen te hebben was het hoognodig tijd om de Skua in Lauwersoog weer van een nieuw aangroei werend verfje te voorzien. Dat moet eigenlijk om de 2 jaar maar door het zelf fysiek bouwen van een eigen houten  huis,  en de coronatijd was de Skua hierin wat verwaarloosd.

Ik had in Delfzijl al met de Srubbit een soort van onderwaterborstel, de grote witte aangroei plakkaten verwijderd. Eigenlijk had ik daarmee verwacht dat de meeste aangroei er dan ook wel af was. 

Dat was maar ten dele waar.

De nacht voorafgaand aan de vaartocht naar Lauwersoog werd Wagenborgen nog volop getroffen door een 10 minuten aanhoudende downburst 

https://www.knmi.nl/kennis-en-datacentrum/uitleg/valwinden

Om 01.00 uur werd ik wakker door een enorm lawaai en een verschrikkelijk kraken van het dak van het huis. Het leek wel alsof het dak golfde en er af zou waaien. Dit duurde minstens 10 minuten. Ik heb nog nooit zoiets enorm krachtigs en bedreigends meegemaakt terwijl ik toch overal op de wereld orkanen heb mogen ervaren tijdens mijn vaartijd. We wonen op de vlakte en dit versterkte het bedreigend effect ook nog eens.

Ik zag in de storm de 4 zware tuinstoelen rondtollen over de veranda en in de storm verdwijnen richting Groot Bronswijk. Na 20 minuten was het weer stil. 

De volgende ochtend was Wagenborgen een oorlogsgebied. De begraafplaats was enorm geraakt en op Groot Bronswijk zijn een groot aantal monumentale bomen gesneuveld eveneens 260 bomen omgewaaid op de N362.. Is dit nu klimaat verandering? 

Bij ons geen verder schade en weten nu dat het nieuwe huis orkaanbestendig is.

We hadden de afspraak staan voor het liften van de boot in Lauwersoog daarom al vroeg onze tuinstoelen uit de sloot gevist en toch maar vertrokken. Gelukkig konden we met de auto via veel omwegen Delfzijl bereiken en eenmaal daar, al snel met de boot op weg naar de stad. Daar was gewoon niets aan de hand en zaten de eerste mensen al op het terras toen wij door de stad voeren.

De Skua bij vertrek naar Lauwersoog

Op het Eemskanaal bij Overschild

Het openen van de stad Groningse bruggen is teamwork. Je meld je aan bij de eerste brug op VHF kanaal 9 en vraagt of je bij het konvooi door de stad mag aansluiten. De havendienst zorgt dat alle wachtende boten op diverse plekken een konvooi gaan zijn. Dan volgen de 14 bruggen tot je de stad weer uit bent. De brugwachters fietsen mee bij de bruggen die niet op afstand bedienbaar zijn. 

Een geolied team. Het is altijd heel bijzonder om door de huiskamer van de stad te varen die 30 jaar een onderdeel was van mijn dagelijks werk in de binnenstad. (Pauze uurtjes) 

Op zaterdag en zondag kan de sluis bij Dorkwerd op normale werkuren schutten. Dan wordt er niet gewerkt. Deze sluis schut naar het lagere peil van het Reitdiep en het van Starkenborgkanaal. 

Door de week schut de sluis tot 1 augustus a.s alleen van 17.30 tot 19.00 uur. De historische gemetselde sluismuur is in zeer slechte staat en er spoelde zand achter weg. Nu hebben ze achter de muur damwanden geslagen. Ergens in 2000 tig wordt nu de hele sluis gerestaureerd. Dat wordt zeker een jaar geen staande mast route door Groningen. Er bestaat namelijk een staande mast route van Zeeland naar Delfzijl. In die route zijn al zoveel blokkades dat je er eigenlijk niet meer van kan spreken. Ook zal Abel Tasman dan vast minder passanten krijgen.

Hierna ging het snel ondanks de minstens 2 knoop minder aan snelheid door de aangroei en waren we toch om 16 uur al bij Roode Haan. Op de foto het nieuwe restaurant aldaar. De motor moest er flink aan trekken. Na jaren in winterslaap ook wel eens goed.

We hadden nog tot maandag de tijd om naar Lauwersoog te gaan dus eerst maar hier geankerd en lekker gezwommen en de nacht doorgebracht samen met de miljoenen muggen op het Lauwersmeer. 

We gaan al jaren naar Lauwersoog om het schip uit het water te halen. Waarom in Lauwersoog? Omdat daar heel goed en professioneel wordt omgegaan met je schip. Er hoeft niets met de mast of antennes te worden gedaan en ze hebben hele professionele scheepsbokken waar het schip als het ware tussen staat ipv er op. Een Aluminium huid van ons schip is een relatief zacht materiaal en zou als het schip op een bok zou staan de huid vervormen. Natuurlijk staat de zwaar geconstrueerde onderkant van de boot wel op de bok. Voor €350,- staan we 7 dagen op de wal incl liften, bok en schoonspuiten met gebruik van alle faciliteiten en stroom voor een schip van 11 meter. 

Skua in de scheepslift op de milieu afspuitplek.  Hier rijden ze de scheepsbok onder. En dan met boot en bok naar de parkeerplaats. De lift kan tot 25 ton liften.

Hier kun je de scheepsbok goed zien. Het zwaard kan ook gewoon naar beneden zodat je die ook kan schilderen en de bok is zo breed dat evt omwaaien in een storm geen issue is. Het kan in Lauwersoog namelijk ook heel hard stormen. Wel moet je voor eigen kleden zorgen zodat met verven de betonvloer geen rommeltje wordt.

We hebben 15 verschillende middelen getest om de waterlijn schoon te maken. Niets hielp van ontkalker tot Dasty. De boot buurman in Lauwersoog kwam met dit middel uit de Bauhaus. Binnen een uur was nu de hele waterlijn weer als nieuw. Hoera.

Zie hier het verschil. Binnen 1 minuut resultaat en daarna afspoelen.

Na 5 jaar in het water gelegen te hebben verwacht je onder water wel wat onregelmatigheden tegen te komen. Ook de hoge drukspuit met zeer hoge druk om het schip schoon te spoelen, spoelt echter alleen wat oude aangroei werende verf met aangroei van de boot. Na 5 jaar zaten er maar 10 pokken op. Het was dan op zich dan ook maar 2 x antifouling smeren, de Volvo seal vetten, alle kunststof afsluiters vetten en de scheepschroef polijsten en die voorzien van een speciale antifouling voor scheepsschroeven. Wel was het ontzettend heet deze week. Behalve dan in Lauwersoog.  

Lauwersoog de koelste plek van Nederland

We zaten dan ook op de beste plek van Nederland en idd waren er heel veel campers in de jachthaven op zoek naar deze koelte.  Klimaatvluchtelingen??? Er staan dagelijks wel 30 campers in de jachthaven. Dit op een aantal plekken op het terrein. Vooral op de plek waar in de winter de boten op de wal staan. Een hele mooie extra inkomstenbron voor de haven en de faciliteiten er toch al zijn voor de schepen. Die faciliteiten zijn trouwens tip top en splinter nieuw in Lauwersoog net als de meeste drijvende steigers. Daar is het liggeld dan ook naar. 

De Colin Archer race start de 16 juli vanuit Lauwersoog naar Larvik Noorwegen. De eerste schepen daarvoor komen langzaam binnen druppelen. Die moeten bijna allemaal nog op de kant om alles te checken + knippen en scheren. Wij moesten er dan ook uiterlijk dinsdag weer in het water want dan zou de lift alleen nog werken voor de race.

Wij waren wel zo,n beetje klaar dus maandag na het weekend mocht de boot wel weer in het water. 

Na de sluis in Dorkwerd op weg naar de Zernike brug.

Laat dan net op de zondag voor de tewaterlating weer een zelfde meteo situatie zijn als de week er voor. Heet en veel vocht in de lucht. Er is enorm veel energie beschikbaar. Het werden dan ook het bizarre totaal van 413.660 bliksem ontladingen van die avond en nacht. En natuurlijk veel op de plek waar wij lagen in Lauwersoog. Met een bezorgde blik op buien radar zag ik het onweersgeweld ook boven Lauweroog toeslaan. Op dat moment was de Skua het hoogste punt van de jachthaven. Alles van metaal en een hoge mast. Ik was dan ook bij aankomst maandag  in Lauwersoog zeer bezorgd over alle navigatie apparatuur en de elektronica. Wonder boven wonder niets aan de hand. Oeff gelukkig maar.  Dat kon er ook niet meer bij.  

Eenmaal weer te water en op het Reitdiep riep ik de centrale post op voor de bruggen. Ik kreeg antwoord door een stem die ik herkende. Het is een clublid van Abel Tasman. We hadden daarna even kort professioneel contact en vanaf toen was er voor elke brug gelijk groen licht zonder de aanvraag van mij. Ook de Dorkwerder sluis, de laatste locatie van de centrale post Lauwersoog was een half uur eerder dan officieel. Heel fijn zo,n aardig clublid😀 Wel eerst nog een brug en sluis storing in Lammerburen (Electra) en Roode Haan dat zijn gelukkig oude bruggen waar weinig elektronica in zit en onderhouden door de provincie. Deze storingen waren dan ook maar even. 

We stonden in Lauwersoog in dubio. Terug over zee of door Groningen met het risico dat de bruggen nog dicht waren ivm de hitte die nu wel voorbij was. De dag ervoor waren er nog een paar bruggen gesloten.

We hadden de zeilen er nog niet op en het tij kwam slecht uit. Wind bij Borkum NO 5 en stroom tegen wind. Allemaal niet fijn. 

Ook over het wad kon niet. Laag tij en zelfs een diepgang van 1.05/ 2.25 M (zwaard) is inmiddels te diep voor het steeds ondieper worden van de wantijen van het Uithuizerwad. We hadden allerlei afspraken staan en Lauweroog- Delfzijl is in principe binnendoor te doen in 1 dag.

Toch maar door de stad met de hoop dat snel weer alle bruggen gaan draaien......Niet dus.

De plataanbrug. Dit is een ringweg brug. Die opent pas om 9 uur ivm de spits. Maar ook om 9 uur zullen er nog wel veel 😡😟💥💣👽gevallen zijn in de wachtende auto's. We waren met 5 boten in een konvooi. Dan ook niet geheel voor niets.

Veel  nieuwbouw(studenten huisvesting) aan de boorden van het Reitdiep in de stad

Varen door de huiskamer van de stad. Hier het Hoge en Lage der A

Vlakbij het plantsoen. Overal op de schepen borden met max 6 km per uur. Ook hier hebben ze last van hard vaarders.

Een schoolklas aan het suppen en kanoën in de gracht 

Een rondblik door de gracht. Met de oude Wad en Sontvaarder de Rival van  oud eigenaar Rieks Hamminga: De bekende Groningse zeeschilder. Hij woonde en werkte op het schip en voer er onder andere mee naar Parijs.

Een Herebrug gedicht. Poëzie in de stad

In de Oosterhaven gezien de middagpauze van de brugwachters, even tegen de kant. Gezellig met de hafenmeisterin Christa gesproken over haar haven en de uitdagingen die ze heeft om haar haven goed vol te krijgen en natuurlijk dat alle schepen op de juiste plekken gaan liggen.

Ze heeft zeker een uitdaging omdat de gemeente Groningen steeds meer ruimte afsnoept van haar haven. Eerst moest er een pannenkoeken boot in 'haar' haven tolereren en verliest ze zo maar 60 meter kostbare kade en nu wil de gemeente ook nog een fietsbrug van de Winschoterkade naar de Oosterkade en raakt ze weer 3 grote langszij plekken kwijt. De haven ziet er overigens echt tip top uit ( nieuwe steigers) en je ziet dat ze haar stinkende best doet om dat zo te houden.

En hierna begon de ellende, irritatie en de ergernis💥👾👿😖

Driebondsbrug.

Onderweg naar Groningen steeds gekeken op vaarweg informatie van Rijkswaterstaat. Daar bleef de steeds de mededeling staan; Driebondsbrug geen bediening. Ook niet een waarom er storing was in de details. Deze vaarweginformatie wordt steeds belangrijker onderweg ivm de toenemende brug en sluisstoringen bij RWS..

Dan ga ik toch bellen. Eerst met de centrale post op de Oostersluis. Dat doe ik niet via de VHF omdat ik dat zelf niet professioneel vind. Jan en alleman kan dat horen en mocht het een wat steviger gesprek worden moet je dat niet willen.

Ook op de centrale bedieningspost van de Oostersluis was de enige mededeling; we hebben de instructie; we mogen hem niet bedienen. Ook na wat doorvragen geen extra informatie waarom dan niet of een soort van prognose. Dan maar via het landelijk call centrum van Rijkswaterstaat proberen om een beslisser aan de lijn te krijgen.  Van de eerste bereidwillige dame kreeg ik het nummer van de sluis die ik al had en van een portier ergens in Leeuwarden??? Na het 2e telefoontje kreeg ik een dame die totaal geen affiniteit had met varen. Mijn vraag aan haar en de prioriteit begreep ze gewoon niet. Het enige wat ze kon doen is een mail sturen naar de Waterkamer van RWS (het zenuwcentrum Rijkswaterstaat van varend Nederland) en daarbij een beantwoordingswachttijd van 10 werkdagen😡. Hoe bizar wil je het hebben. Alleen voor wat meer info met wat er met de Driebond aan de hand is en of en wanneer ze er iets gaan doen.

Wacht is even. Dan kennen ze mij bij Rijkswaterstaat nog niet en ga ik binnen mijn netwerk daar, zoeken of ik iemand aan de lijn kan krijgen die wel iets weet. En al gauw kwam ik bij een beslisser uit van de vaarweg Lemmer - Delfzijl. Daar uitgelegd dat ik best snap dat een brug kapot kan gaan en er 1,2,3 geen mensjes klaar staan voor reparatie en misschien onderdelen nodig zijn, maar zorg dat de vaarweginformatie wel wordt voorzien van wat meer info dan alleen; wordt niet bediend. Hij is er direct op ingegaan en aan allerlei touwtjes getrokken voor meer info en dat de juiste mensen de juiste dingen deden. De Driebond was zijn taak van die dag geworden zei hij later.

Opeens werd ik nu zelfs gebeld door de Oostersluis dat er maandagavond om 19 uur een brug test zou zijn, waar, als de brug open zou gaan alle wachtende jachten er direct door zouden kunnen. Wel voor eigen risico. 

Omdat er ook in de ochtend ook al een storing was aan de Oosterhavenbrug en evt geen draaimoment ivm de spoedambulances waardoor ze deze brug dicht houden, zei de Hafenmeisterin; als ik jullie was zou ik straks om 15 uur alvast maar gaan. Samen hebben we alle zeiljachten geactiveerd die in de haven wachten voor de Driebondbrug en dringend naar huis moesten.

Om 15 uur ging er een bonte stoet richting de Driebond.

We waren er nog maar net bij de Driebond om 15.30 en zagen dat ze nu al aan het testen waren ipv 19.00 uur. Hoezo goed communiceren😡. Vrijwel direct kregen we de mededeling via de VHF dat de test was mislukt. Hij week geen millimeter.  En ze gingen ook niet meer om 19 uur testen en pas morgen weer om 10.30. De opening was nog niet groot genoeg. De brug was niet gekrompen.

Tja wat doe je dan op de bumpy place wachtplek in het Eemskanaal.

Aangezien het allemaal buitenlandse jachten waren werd ik inmiddels een soort van "on scene commander" om de vertaalslag te maken tussen de Rijkswaterstaat en de vertaling naar de Italianen, Denen, Polen, Engelsen etc. De Post Oostersluis spreekt zeker geen 5 talen. (ik ook niet overigens maar wel een paar😁)  Niemand wou eigenlijk terug naar de Oosterhaven ivm de brugstoring aldaar en het mogelijk missen van de nieuwe test van de Driebond om 10.30 de volgende ochtend.

Op een Pool na ging iedereen weer terug richting stad en de GMC ( motorbootclub) Deze haven was al snel vol en is ook niet zo groot dus wij maar illegaal aan de meest deprimerende kadeplek in de stad bij de Praxis. Als ze hier nog 'havn penge' kwamen innen dan zou de man of vrouw door ons gekielhaald worden. 

De Pool werd overigens door een patrouille schip van RWS in de avond alsnog weggejaagd van de wachtplek bij de Driebond ivm gevaarsetting. Woest kwam hij weer bij ons liggen. De centrale post had ons die middag overigens daarvoor wel toestemming gegeven. Hoezo onduidelijke informatie. 

In de avond nog contact gehad met mijn contact persoon bij Rijkswaterstaat. Daarna ook alle buitenlandse schepen weer extra geïnformeerd

De volgende ochtend om 9 uur al op tijd naar de brug gevaren. Omdat de test de vorige dag ook eerder werd gedaan dan was afgesproken, was iedereen daar op tijd. Om 10 uur kwamen er ook nog een paar jachten bij vanuit de Oosterhaven. Geen storing bij die brug gelukkig. 

Eenmaal op de wachtplaats aangekomen kwam de projectleider naar ons toe gelopen en heeft ons uitgelegd wat er om 10.30 ging gebeuren. Eerst testen en openen en dan kregen we gelijk groen. Zo niet gingen ze slijpen en ging de brug open om 11.30. Maar hij ging hoe dan ook open vandaag. 

De brug zou ter plekke worden bediend (normaal op afstand vanuit de Oostersluis) Ook hierna de vertaalslag naar alle boot collegae uit het buitenland gemaakt en een gejuich steeg op van de boten.

Zo kan het dus ook. Goed informeren door RWS en het was nu voor iedereen duidelijk. Hierdoor hoefde er ook maar minimale hinder te zijn op de hele drukke ringweg. Ze wilden namelijk niet weer een herhaling van vrijdag er voor, dat het hele verkeer vast liep rondom de stad door een storing met de Driebondsbrug en brugbomen.

Eerst was er nog toch gedoe met deze brugbomen maar om 10.45 ging de brug toch eindelijk open en wederom gejuich van alle boten. Uiteindelijk stond de brug wel 15 minuten open tot de 15 schepen aan de oostzijde en 9 aan de westzijde er door waren. Aan de oostzijde waren er schepen die er al 3 dagen lagen en dat op een zeer vervelende plek. En omdat er niet gecommuniceerd werd tussen Rijkswaterstaat en de boten wilde eigenlijk niemand terug varen naar Delfzijl. Zal je zien ben je net onderweg gaat de brug toch weer open. 

Het is ook een enorme massa staal. Logisch dat dit uitzet bij hitte. En een van de weinig bruggen die niet actief gekoeld worden bij hitte. Hoewel ze van het inspectieschip van RWS wel een paar dagen gekoeld hebben vanaf de onderzijde. Het probleem gaat slechts over millimeters krimpen en uitzetten.

Wat een kunstwerk is het ook. Ontworpen in de jaren 70 en toen totaal niet gemaakt voor de huidige klimaat verandering. Bij het doorvaren de brugwachter nog bedankt. Met hem had ik ook steeds contact. Ook de technici die klaar stonden om te slijpen en heb tevens centrale post bedankt voor hun geduld met ons. 

Mijn contact persoon bij RWS gaf mij nog een berichtje dat hij nu een mooie case had voor hoe RWS zijn communicatie kan verbeteren en dat hij blij was dat ik het probleem bij hem op tafel had gelegd en ter plekke de communicatie met de buitenlandse schepen deed. 

Om 14 uur door brug 15 in Delfzijl waar Sietse de dienst doende havenmeester, 5 van mijn wachtende bruggenoten een plek in onze haven kon geven. Elk nadeel heeft zijn voordeel. 

De Italiaan kwam mij nog speciaal bedanken voor de service bij de Driebond. Mijn drijfveer is, dat als ik zelf in het buitenland ben in zo'n situatie dat mensen mij ook helpen. Tevens heb ik ook wat te doen als ik toch moet wachten. De Italiaan tijdens het wachten de hele vaarroute naar Delfzijl naar Holtenau besproken. 

Les; met veel geduld, het juiste netwerk en vriendelijk blijven kom je een heel eind en daag je jezelf uit om sterker te worden met tegenslagen. En de volgende keer naar en van Lauwersoog...... toch maar weer gewoon over zee. 

Wij waren in een item in het DvhN even de hoofdpersonen voor de Driebondbrug.

Wachtende Noor voor de Driebondsbrug wil niet terug naar Delfzijl

Blog van het zelf eigenhandig gebouwde houten huis in Wagenborgen 

 

Suzuki DF 2.5. Van ramp naar jubel motor.

 Buitenboordmotor perikelen. Suzuki DF2.5

In de afgelopen jaren was de buitenboordmotor altijd een bron van storing en zorg. Het gebruiken er van was altijd een grote gok. Doet hij het. Doet hij het een beetje of doet hij het helemaal niet. De bb motor werd met de jaren steeds meer een instrument die statisch aan de railing stond bevestigd zonder gebruikt te worden. Eigenlijk waren we zo zat van dit motortje dat we hem wilden laten afzinken op zee. Gelukkig is het niet zover gekomen. 

Talloze handige buitenboormotor handjes hebben het motortje door hun handen gehad, De enige die het voor een jaar redelijk hebben kunnen repareren was Brands in Warfhuizen. De goed man doet het niet meer dus wie gaat het nu doen.

Suzuki zelf, wilde niets meer doen. Ook al had de motor nog maar 4 draai uren voor hen was het een motor van 6 jaar oud. Het moest via de officiële dealer. En die kreeg hem weer aan de praat voor een korte periode. Dus Suzuki zei dan zie je wel het ligt niet aan de motor. Het probleem zit hem in de zeer snelle veroudering van de huidige benzine gecombineerd in de krappe afstelling van de carburateur. Deze motortjes hebben een hele kleine carburateur en die de afstelling moet ook aan de strenge Euro Emissies voldoen. Een lastig klus voor Suzuki

Meestal werd het dus roeien naar de wal of zelfs zwemmend. En daar is helemaal niets mis mee en zelfs vaak leuker. Iets fysieks doen na al dat stilzitten aan boord zit is er bij mij ingebakken dus zeker geen straf. Het maakt ook nog is geen lawaai of golven. Maar in harde wind of hoge golven kwamen de tochtjes naar de wal toch in de verdrukking. Een rubberboot is een blaas op het water. Als je harde wind tegen hebt en je moet roeien dan verdwijnt elke roeislag bijna in het terug blazen door de wind en golfslag.

In de Corona periode ga je toch op zoek naar een klus en ineens dacht ik bij mijzelf waarom zal ik de motor zelf niet eens proberen te repareren. De motor stond toch op de lijst van "afzinken" op zee dus wat kon er gebeuren als er wat aan kapot zou blijven.

Mijn eerste voorbereiding was Youtube. Mijn klachten over de Suzuki DF 2,5 had ik zeker niet alleen. Er stonden talloze filmpjes over deze "ramp" motor. Waaronder ook filmpjes om het hele carburateur schoon te maken, uit elkaar te halen en de injectie nozzles door te spoelen. Alles heb ik schoongemaakt. Er zitten 3 fijne nozzles in en 1 grote sproeier. Ook zitten er 4 hele kleine gaatjes voor en achter de gasklep. Op de carburateur zit een stelschroef om deze af te stellen  (rijker of armer). Deze stelschroef zit verstopt achter een afdichting welke je weg moet boren. Dit had Brand in Warfhuizen al eens gedaan.

Na talloze keren alles uit elkaar te hebben gehaald en weer in elkaar gezet te hebben was het nog steeds niet goed. De motor afslaan of smoorde met veel gas. Stationair liep hij ook onregelmatig.

De enige optie was een nu dure elektrische ultrasonic cleaner. Dat was mijn eer te na. Wat kon het toch zijn. Ik dacht nog 1 keer alle proberen vanaf het begin. Tank schoon, Filtertje in de tank, schoon. Afsluitkraantje, schoon. Leiding naar de carburateur in orde. Daarna alle nozzles en sproeier verwijderd en met remreiniger doorgespoeld en droog geblazen en de grote sproeier met een speld alle gaatjes door geprikt en schoon gemaakt met remreiniger.

Hoera nu liep de motor weer al vanouds maar nog niet optimaal. Een cementvat diende als water testbak. Nu de carburateur bij gesteld. Begonnen op 1 turn rond en dat was te weinig, Toen 2 en later 3 turns. Dat was te rijk. Het werden 2 turns.

Nu de ultime test achter de rubberboot. Stationair draait het motortje nu prima. Even verder op het kanaal de gashandel flink aangetrokken. Ook dat gaat prima. Maar als de motor dan van vol naar stationair gaat slaat de motor af en na de herstart smoort de motor en loopt hij onregelmatig en maakt veel lawaai.

Wat kan dit zijn. Op zich ben ik alweer een stap verder. Weer mee naar huis en nogmaals maar eens kijken. Wat blijkt dat ik in de haast de pakking tussen de carburateur en het motorblok ben vergeten en ook de luchtslang vanaf het luchtfilter. dom dom. Misschien valse lucht op een verkeerde plek?  Eerst maar even weer een test in de waterbak thuis. Nu lijkt alles een stuk beter, Nog een finetuning aan de carburateur en het is klaar.

De volgende dag weer in het eggie getest op de rubberboot. Nu is alles OK. Yess yess ik heb het gefikst, Het motortje doe alles wat ik wil. Zou het eindelijk zo zijn? Kunnen we nu de motor vertrouwen? Komt te voet gaat te paard. Zal dus nog wel even duren.  

Wel laat ik nu de motor de carburateur leeg draaien met het brandstof kraantje dicht en ik tap de carburateur af met de aftapplug. Dit voorkomt vuile brandstof in de sproeiers. In de huidige euro loodvrij benzine zit 10% bijmenging met methanol. Dit veroorzaakt gom vorming. Vaak al na een maand. Inmiddels tank ik voor de buitenboord motor dan maar super benzine. Deze heeft 5% bijmenging en is minder gevoelig.

Heel prettig dat ik me nu echt heb verdiept in de werking van een buitenboordmotor. Ik heb geen schroom om het uit elkaar te halen en schoon te maken. Op zich is het heel simpel. Maar ik weet niet of ik zonder Youtube er ook aan begonnen. Je voelt je een beetje een sukkel als er talloze filmpjes op staan hoe simpel het is en je het niet aan durft haha.

Mijn motto wordt steeds meer gewoon in alle rust uit elkaar halen en kijken hoe het werkt en foto,s maken. Dit samen met Youtube natuurlijk. Die geeft je toch net even dat goede zetje.

Norderney - Noar hoes

Norderney - Noar Hoes.

Het is zover. Het einde van de vakantie nadert maar we pakken nog eerst een stranddag. Heerlijk. Het is prachtig weer. In tegenstelling tot de strand dag gisteren die op de terugweg voor een uur durend oponthoud zorgde. Ik ben een echte strandwandelaar en Norderney heeft een prachtig strand. Over het algemeen gaan wij naar de strandopgang met de strandsauna en het FKK gedeelte. Daar is het strand al gauw verlaten en kan je de mooiste wandeltochten maken. Het is wel 5 km fietsen van de haven maar dat nemen we voor lief.
We zien dat de strandsauna gesloten is ivm Corona De terrassen van de sauna worden nu gebruikt voor het restaurant.

Norderney. Verse garnalen worden gebracht

Memmert Watt fahrwasser

In de middag langs de supermarkt terug naar de haven. Natuurlijk heb ik geen € munt en kom de supermarkt niet in omdat ik geen kar heb. Het is niet zoals in Nederland dat de muntautomaat in de winkelkar is geblokkeerd.Heb je wel je mondkapje maar ben je de € vergeten.😡
Eerst maar aan boord. Na de koffie op de vouwfiets naar het dorp. In de plaatselijke Netto is het heel erg druk. Omdat iedereen met ook maar een inimini boodschapje een winkelwagen heeft, staan de rijen voor de kassa tot achter in de winkel. Ik koop een voorraad biefstuk. Die is hier altijd super mals en razend goedkoop. Eigenlijk ben ik vegetariër geworden maar eet nog alleen vlees als het echt lekker is. En dat is deze Rumpfstek.
In de avond weer aan boord vouwen de fietsen op en die gaan de bakskisten in. Alles wordt weer zeevast gezet. Nog even een Norderneyer douche ( je weet nooit waar je terecht komt) en na een leuke klets met een collega Koopmans gaan de luikjes dicht te kooi.

Om 09.30 varen we de haven uit. We vertrekken meestal 2 uur na laagwater. De beloofde wind is er niet. Het zou flink waaien maar dat doet het niet. Net een Bft 4.
Stroom staat er ook niet veel dus vrij gemakkelijk gaan de door het gat tussen Norderney en Juist.
In het Memmertwattfahrwasser gaat het als een speer. Geen enkele diepgang probleem. Als gauw kunnen we na de prikken route de zeilen hijsen en met 5 knoop varen we tegen stroom.

De eerst prikken. Het zijn er altijd 3

De vrachtboot naar Juist

Een Duitse Tjalk

We hebben nog geen zin in huis en willen nog een dagje ergens ankeren. Ook zijn we wat laat voor de stroom op de Eems. Die loopt al op zijn eind en gaat straks tegen staan. We besluiten bij de Oostereems te ankeren om nog even te lezen, te zwemmen en zee honden te kijken. We moeten nog even verkassen omdat we op een plek liggen waar eigenlijk te weinig water blijft staan.

Om 18 uur gaat het anker er weer uit en tuffen we met de Genua uit de Eems op. Het is stil met de bootjes en we blijven aan de rode kant van de Eems. We steken de route over onder Knock en stevenen af op de ankerplaats onder de Punt v Reide. Hier hobbelt het best nog flink. Er komen toch golven langs deze punt en de stroom is tegen wind. Knobbelig. Later in de avond gaat de wind meer naar zuid en het tij draait weer naar Eb.

Een prachtige dynamische fot van een Greetsieler visser

De volgende dag wordt het zwemmen, lezen, schoonmaken en voorbereiden op de thuiskomst. Het leven is erg overzichtelijk aan boord. Alleen eten, slapen en een beetje varen. Verder is er weinig.
Het is altijd een hele overgang naar het hectische leven weer aan de wal waar iedereen weer wat van je wil.
Aan het eind van de dag zou het Oost 6 worden. Dan is de PvReide niet zo,n prettige plek als er ook nog stroom tegen wind staat. Dan maar richting de haven. Het sluizen gaat super snel op en om half 7 varen we door brug 15 alwaar de havenmeester van de jachthaven onze lijntjes aanpakt. Weer thuis.
We blijven nog 2 dagen aan boord om dit simpele leven nog wat vast te houden. Waarom ook niet. Voorheen toen de boot achter het huis lag was dat natuurlijk een beetje gek maar dit kan natuurlijk best 😉Pas als de weerberichten echt slechter worden en er zelfs een zomerstorm in de planning is gekomen pak ik de fiets om de auto te halen.

Het zou niet mijn beroep zijn. Wiek inspectie Hangend aan de wiek en aan de trekhaak van je collega aan de grond. 

Einde van een heel relaxte vakantie. Ook nu weer zien we dat je niet ver weg hoeft om lekker te zeilen, goed te ankeren en lekker te zwemmen. Mooie wandeltochten te maken. En hard te lopen.
Denemarken is en blijft een prachtig land. Het enige is dat er zo langzamerhand geen gebied in Denemarken meer is waar ik nog niet 2 of 3 x ben geweest. Slechts het Limfjord heeft maar 1 x de vakantie mogen beroeren. Dus een verrassing en uitdaging is het niet meer maar het blijft een prachtig land.  Maar in Corona tijd was dit een prima oplossing. Het formulier wat we hebben opgestuurd na Kopenhagen is niet gebruikt. In geen enkele haven die we geboekt hadden zijn we geweest. Er is ook geen enkele havenmeester die er om gevraagd heeft. Ik denk dat als je op je strepen had gestaan en had gezegd "ik heb geboekt verd...." hadden ze je schouder ophalend aangekeken.
De havens in Duitsland zijn nog niet dicht. Wel moet je daar je naam en adres achter laten. Maar het zou zo maar kunnen net als in het voorjaar. En als je dan zo slecht weer hebt als nu met zomerstorm Francis, waar moet je dan heen? Kortom het was een goede beslissing om de thuishaven weer op te zoeken.
Wat mij wel zorgen baarde was het gebrek aan data op mijn telefoon. Google heeft zoveel invloed op de instellingen en er vinden zoveel processen plaats waar jij geen weet en geen invloed op hebt dat er veel data ongemerkt verdwijnt. Het lijkt er op dat de back up in de cloud die Google ongevraagd voor je maakt in de oorzaak was. Als die foto,s met veel MB,s gebruiken ook veel Mb,s van je data.
Maar het is erg schrikken dat er zomaar weer een GB van je data af gaat. De volgende keer gewoon mijn hele fijne oude Microsoft telefoon maar weer mee en allen appen met de Android.

Tot volgend jaar maar weer. Eens kijken of we weer wat langer weg kunnen.🙏

Cuxhafen - Norderney

Cuxhafen – Norderney

Het wordt een tocht met 2 gezichten.

De wekker gaat om 23 uur. De zaken worden voorbereid om een tocht over een mogelijk ruwe zee te maken dus alles wat eerst vakantie vast stond nu een extra “vast”plekje te geven.

Overlevingspakken voor de kou worden klaar gelegd en nog maar even wat gegeten.

Http is hoogwater om 23.10. Maar het heeft nu nog geen zin om los te gooien. Http stroomt nog wel een uur door. We gooien om 00.10 los en ruimen alles rustig op terwijl we in de haven liggen. Stootwillen en touw wordt netjes opgeborgen. De haven is flink groot dus we drijven er een beetje. Er is ons voorspelt dat de wind aantrekt tot zuid-oost 3-4. Een prachtige wind voor de Duitse Bocht. Het werd anders!

In de haven de zeilen op. Nu blijkt het stoomlicht ineens defect. Het is een gesloten LED verlichting dus er is nu weinig aan te doen. Dan komt het goed uit dat we de zeilen op hebben en zeilverlichting te kunnen voeren.

Toen we onze neus buiten het havenhoofd staken zagen we dat we de enige waren die midden in de nacht gingen varen. Meestal is het een hele wolk Nederlanders en wat Duitsers. Het is 12 uur varen met 5 knoop naar Norderney. Wij wilden niet midden in de nacht aankomen bij een niet verlicht Dovetief (ingang geul van de Noordzee naar het eiland Nordeney) We hebben dit wel eens eerder gedaan en als ze dan net weer eens de tonnen hebben verlegd dan is het moeilijk zoeken met een schijnwerper.

We wilden dit keer ook geen eiland eerder omdat Bremen nog volop vakantie heeft en het ook nog een warm weekend is. Alle eiland havens liggen dan boordevol. Op Nordeney is dan meestal nog wel plek ergens in een hoekje. Of anders weten we ook nog wel een ankerplek. Die is voor ons bij de andere eilanden wat minder bekend.

Het is er even weer inkomen om nachtelijk te varen. Voor Cuxhafen is er erg veel geknipper en veel licht. Gelukkig wijst de plotter ons de weg door de oude koerslijn 5 weken geleden hier naar toe.

Het is altijd wel een dingetje om de nacht en het donker in te varen vanuit een haven waar geborgenheid heerst. Unheimisch. Daar moet je even door heen. Als het een mooie nacht wordt is dat weer snel vergeten.

Het is prachtig weer. Geen wind maar die gaat nog komen. Wolken loos en al gauw zien we de eerste vallende sterren. Het is weer een periode dat er veel te zien zijn. Ook Mars staat met zijn oranje gloed aan de kim te schitteren. We zien heel weinig vliegtuigen. Helaas geen treintjes van Elon Musk ondanks het afspeuren er naar. Ook verschijnt Zeevonk. Ook een prachtig indrukwekkend natuurverschijnsel. Je vaart in een verlicht veld van lichtblauw licht die bij elke boeggolf op blinkt. Het is een heel klein diertje die bij een heftige beweging van het water licht geeft. Heel bijzonder. Het verschijnt meestal na een windstille zonnige dag.

Ook het schoefwater is bijzonder. Het is een “LED”verlichte bellenbaan. Allemaal natuur.

Bij het eind van het Waddengebied ruim voor Elbe 1 raken we met het zwaard de grond. Niet hard maar het schuurt zo af en toe. Dat verwacht je niet op de Elbe. Op de kaart moeten we minstens 6 meter onder het schip hebben. En het is niet eens laagwater. We varen deze route door de vaste waypoints ook al jaren. De bank is dus flink opgeschoven de vaargeul in.  We hebben er maar even een vet kruis bijgezet in de plotter om de volgende keer goed op te letten. Na het zwaard te hebben opgetrokken werd het al weer snel dieper. 

Na een uur of 2 komt er steeds meer een Noordelijke deining te staan. Waar die vandaan komt? Dat kan best van een harde wind in een heel ander winddistrict komen.

Het heeft maar een paar uur noord gestaan gisteren dus dat kan het niet zijn.

Er komt geen wind die beloofd is. We veranderen de koers na Elbe 1 richting Norderney en de deining komt nu dwars op het schip. We gaan enorm slingeren. De klappen in het zeil die ons daarvoor zou moeten behoeden zijn hard en doen elke keer “pijn”

Het  zeil slijt daardoor ook nog eens snel en is een aanslag op je glasvezel zeillatten. Na het een tijd te hebben aangezien laten we het zakken en proberen eerst de Genua het schip wat stabiliteit te geven.

Er is heel weinig scheepvaart in de vaargeul. Wel verbazen we ons over de totaal verwarrende verplichte verlichting die de vrachtschepen voeren. Vaak zien we helemaal geen boordlichten of ergens ver weggestopt in de overige dek verlichting aan boord. Ook zien we knipperlichten en een soort extra toplicht op grote containerschepen. Zou ik toch nog weer eens naar school moeten?

Op zich is het nu geen probleem omdat alle schepen in hun eigen routes varen. Maar echt op een vrij stuk zee is het een hele puzzel.

Er is ook heel weinig plezier vaart. De hele route staat in de plotter en bij bijna elke groen ton is er een wijziging. We hadden op de heenweg gemerkt dat 1 ton verplaatst was naar het westen en op die plek staat ook een paal in het water. We hebben toen het way-point maar even verplaatst anders vaar je over een ton en die zijn van heel hard staal.

Dat komt nu goed van pas. Alles is bij ons geautomatiseerd maar het blijft gewoon altijd opletten en alert zijn.

2 Nederlandse wachtende schepen op de rede

We varen nu probleemloos door het anker gebied Jade Weser. Er ligt geen enkel schip in de weg. De maan komt prachtig op maar ook wordt het zeer heiig. Oeii wat ben ik blij met min AIS. We hebben ook radar maar de AIS zorgt wel voor een enorm stuk meer veiligheid. Hoewel niet alle jachten een AIS hebben zorgt dat bij een evt aanvaring voor veel minder schade dan botsing met een vrachtschip. We zien echt niet verder dan een mijl. AIS brengt toch een stuk veiligheid aan boord.

Er vaart momenteel niks in de Jade-Weser vaargeul in en uit. Probleemloos de geul over. Vlak na de passage wordt het druk. Zelfs een groot cruiseschip( Meinschiff 4) vaart langs en een mega container schip. We zien ze niet maar horen ze wel.

Ik verwacht dat het zicht wel weer zal verbeteren als het een paar uur licht is.

We kunnen niet heel hard varen. De keerkoppeling gaat klieren. Door oververhitting door het lange op de motor varen gaat hij hinderlijk tikken. Ik moet dan om het uur vol achter uit slaan om alle tandwielen weer goed te positioneren. Als ik teveel toeren moet maken komt het getik sneller terug.

Http geeft veel stress. Gaat dit wel goed of geeft de keerkoppeling het en moeten we de reddingsdienst bellen omdat er ook geen wind staat om te zeilen. Dit doet de keerkoppeling al wel iets langer maar het zoveel werk om de keerkoppeling te verwijderen en te reviseren. De oorzaak is dat de koppeling voor 43 pk niet gekoeld hoeft te worden. Deze koppeling wordt ook ongekoeld tot 80 pk gebruikt. Maar wij hebben hem wel mishandeld door langdurig, soms meer dan 24 uur achter elkaar op flink vermogen te gebruiken. Hierdoor wordt de koel en smeerolie gewoon te heet en gaan tandwielen sneller slijten.

We gaan toch maar eens kijken of het mogelijk is toch een koelcircuit te installeren. De aansluitpunten zitten er maar het wordt zo,n wirwar van slangen, met kans op extra lekkage.

Net voor de opkomende mist om 06.30

Af en toe lopen we maar 4,5 knoop met de stoom tegen. En de beloofde wind is er niet gekomen. Dus zeilen wordt hem niet. Dat komt denk ik door de enorme buien die we op afstand zien, Dit geeft toch een verstoring in de wind.

De eilanden kruipen voorbij en ik wordt zo ontzettend zat van die enorme deining die er staat. Hoewel er iets wind staat die het schip net 5 knoop kan laten lopen kan het zeil niet op. Zelfs niet als alles vast staat (giek) Met Bulletalies en zo.

De keerkoppeling lijkt zich nu niet te roeren en doet zijn werk. We zijn inmiddels 12 uur aan het varen en nu doemt Norderney op uit de mist. Omdat we niet snel hebben kunnen varen en niet hebben kunnen zeilen zijn we veel te laat bij Norderney en loopt het tij alweer op halftij tegen. We kruipen de tonnen voorbij langs het strand. Dat wordt veel gerecreëerd. Raar als je zelfs best wel moe bent van al die tijd varen. Eigenlijk al meer dan 24 uur sinds Gieselau.

We doen het ons zelfs aan. Om half 3 lopen we de haven binnen. Rust....

Het is natuurlijk super druk en er zijn wel heel veel plekken leeg maar gereserveerd. Ik weet niet of dat voor het weekend was of nog geldt. We meren af op naar wij later pas zagen een rode plek. Het bordje was verstopt achter een stootwil. De havenmeester komt pas over een uur en wij willen niet zo lang wachten omdat alle nu lege plekken dan zeker gevuld zijn.

Hoewel het ons lievelingsplekje is in de haven verkiezen we een andere plek. Dus weer weg en weer aanleggen.

We hebben de enige plek uitgekozen die nog vrij is. Die is erg smal. Ik weet niet of het wel past. Http past echt net. Na wat schikken en duwen liggen we vast.

He eindelijk. Rust. We tuitelen op onze benen en de hersens zijn wat verward na meer dan 24 uur niet te hebben geslapen......We doen het ons zelf aan.

De mondkapjes moeten weer op hier. Ook in de toiletgebouwen. Bij de havenmeester. Dat is wel weer ff wennen.

Elk jaar verbaas ik mij hoeveel motorboten er weer bij gekomen zijn op Norderney. Allemaal met de kont naar de kade. Overal SV Norderney er op. Laat dat Segelverein nu maar weg en maak er van Motorboot verein Norderney.

Op de foto zijn er nog veel zeilboten te zien maar toch is meer dan 50% al motorboot. En wat voor motorboten. De lelijkste monsters liggen hier. En dat vaart ook nog eens helemaal keihard op de Waddenzee. Zo erg.

Je hebt ook inmiddels 2 groepen in de jachthaven. De mensen die het traditionele varen nog beoefenen en de nieuwe garde op die protserige motorboten.

Die laatste groep is niet opgegroeid met jachten. Dat merk je gauw. Het zijn voor hen varende  caravans. Ze liggen met de achterkant van hun schip aan de kade en niet zoals zeilboten juist met de kop aan de kade. Hierdoor is het scheepsleven van het water verplaatst naar deze kade. Het hele dronken torrenleven zie je hier als je over de kade loopt. Daarbij wordt de kade ook gebruikt als extra stalling voor de producten die ze daarbij gebruiken en hier op Norderney zelfs gebruikt als extra terras. En o wee als je vraagt of je er langs mag. En dat in Corona tijd. 

Segel verein Norderney

Zoek de Skua

Hier nog wat masten van de vaste bewoners van de haven.

Geef mij de traditionele vaarder maar die zijn afwas nog doet onder de kraan, waar soms nog eens een accordion klinkt uit een kuip. Nu hang ik niet automatisch niet altijd aan het oude maar de nieuwe lichting vaarders die er zijn gekomen zijn niet de mijne. Er is ook absoluut geen contact tussen die 2 groepen. Dat is ook jammer want zo wordt de nieuwe lichting niet opgevoed. haha

We lezen het nieuws via de Wifi. Het weer wordt pas echt minder in het weekend en we blijven tot dan maar op Nordeney. We hebben een prima plek hier en we gaan ook niet naar de andere eilanden. Dat komt een andere keer wel weer eens. Maar eens lekker naar het strand morgen en overmorgen.

Na een lekker douche in het clubgebouw gaan de luikjes echt dicht en wordt het een lange nacht te kooi. In de nacht een enorme stortbui waar ik vaag wat van mee krijg. Al het zout van de boot. Prima.

Op naar een nieuwe dag.

Flemhudersee - Cuxhafen

Flemhudersee – Rensburg - Gieselau – Cuxhafen

Http Kieler kanaal en de Elbe

We halen on anker op in Flemhudersee. Ondanks dat de ketting de hele nacht heeft lopen rollebollen over een plaat beton is er niks aan de hand met het ophalen. Alleen het laatste stuk moet even met de dekwas worden schoongespoten van de modder tussen de schalmen.

We varen in een heet Kielerkanaal. Om de temparatuur enigszins te keren zetten we een zonnetent op over de stuurstand. We zien dat de verbreding van het kanaal zijn voortgang heeft gekend in de afgelopen 5 weken. Dat komt natuurlijk door de Hollandse aannemer.

Na 2 uurtjes lopen we Rensburg aan. Hier doen we de boodschappen en tanken nog even wat water. We waren na Sejero nog niet weer in een haven geweest. Alwwer 5 dagen geleden dus er was weer wat vers voedsel nodig. In ieder geval vers brood.

In Rensburg zijn op loopafstand 2 supermarkten. Een Aldi en een EDEKA. Ik ga meestal naar de laatste. Dat is een soort AH+ Heel luxe en werkelijk alles is er wat je dan ook zoekt. Maar voor ons zeer goedkoop als je de betrekkelijke kleine winkels in Denemarken bent gewend en omdat de BTW op producten sterk is verlaagd door Corona.

Wel is het wennen doordat je toch weer een mondkapje moet dragen. Beslagen brillen en zo.

Ik had ook nog handschoenen aan en dat zie je daar toch nog niet veel.

Na het water tanken varen we Rensburg weer uit en op naar Gieselau. Toch even een prettige onderbreking van 4 uur kanaal varen op zo,n dag. Je maakt even deel uit van zo,n stad maar zit zo weer in de natuur.

We hadden verwacht dat het wel aardig vol zou liggen in Gieselau. Er lag welgeteld nog maar 1 boot. Vreemd hoor. Alles is zo rustig hier. En alleen al heel weinig Hollanders onderweg. Heel sporadisch zien we er een. Ook weinig vrachtschepen. Wat heeft Corona inmiddels wat veroorzaakt.

Ik probeer mijn kanaalgeld nog te betalen bij de sluismeester daar. Maar het is gratis tot eind augustus. Omdat het bestuur van het kanaal geen mensen bij elkaar willen hebben op de betaalsteiger. ( de automaat werkte ook niet) Dit door Corona. Nou ook eens een voordeeltje door dit virus.

We gaan lekker zwemmen en daarna onder de dek douche. De rust is weer overweldigend tussen de vogels en het Eikenbos. We gaan vroeg te kooi omdat er morgen weer een “spannende”dag volgt.

Na het losgooien om half 8 tuffen we in een overweldigend heet kanaal ( al zo vroeg) naar de sluis.

Daar liggen alle jachten te wachten die ons soms met 13 a 14 km voorbij stuiven. Dat is wel altijd een dingetje. Moet je nu bij deze boten blijven om toch uiteindelijk samen te schutten of ga je je eigen gang. Ik ben geen voorstander van onnodig hard varen. Allereerst de extra Diesel en een aanslag op de motor die door de hitte het al zwaarder heeft. Maar ook dat het geen zin heeft om op hoogwater Brunsbuttel te schutten omdat de stroom nog wel een uur tegen staat.

Er ligt in de kleine sluis nog een groot onderzoeksvaartuig zien we op de AIS. Het duurt nog wel een uur voordat die er weer uit is. Alle boten liggen in een kluit bij de sluis te manoeuvreren. Ik zag het al van verre en heb langzaam aan gedaan en ver voor de drukte voor de sluis, rustig aan gedaan. Handig die AIS. Het waaide niet en we werden zelfs duizelig van de hitte. Nog maar even snel onder de dekdouche. Het is onze kennismaking met de echte hitte die we zelf nog niet hebben gehad in Denemarken.

De evolution uit Harlingen. Een flinke dozenschuiver

Derk oet Kampen

De nog steeds versterkte brug in Rensburg

Nog een dozenschuiver onder de Swebebrucke in Rensburg. Nog steeds is de pont niet weer klaar.

Het sluizen ging prima. Uiteindelijk waren we het laatste bootje in de sluis helemaal achteraan. Ik wacht vaak en zorg dat iedereen voor is. Dan kan ik als er geen sluismuur beschikbaar is om naast een andere boot te gaan liggen. Veel gemakkelijke om niet op de vlonders te hoeven springen.

Er is heel eigenlijk geen stroming in de sluis zoals in Nederland. Dus naast een andere boot liggen heeft voor hen geen gevolgen.

De deur gaat sluiten en dat is voor ons altijd een soort van einde van de vakantie. Nu ben en kan je weer je eigen beslissingen nemen zonder van een evt lockdown of sluiswachter of een defecte sluis.

Ze zijn nog steeds druk met het bouwen van een nieuwe sluis. Ook daar een Nederlandse aannemer. Http is een enorm project. Hierdoor is ook de kleine sluis noord gestremd. Er wordt dus voor jachten alleen door de kleine sluis zuid geschut. Als daar dan ook nog kleine beroepsschepen mee schutten wordt dat wel erg lang wachten. Er liggen straks 5 sluizen. Aan de Oostzee kant slechts 2. We zagen nog geen enkele activiteit bij oude kleine sluizen daar. Ik vraag me sterk af of dat ooit nog komt.

Het is totaal geen zeilbaar weer op de Elbe. Helemaal geen wind. Alweer motoren dus. Jammer. Door baggerwerkzaamheden aan de rode kant moeten alle jachten naar de groene kant. Daar wordt het steeds smaller naast de groene route. We moeten zelfs een keer de vaargeul in omdat we niet tussen een Kardinale ton en een groene ton kunnen varen. Zeilen was toch niet echt een optie. Tjonge wat stroomt het hard.

We worden ook nog een getrakteerd op hele steile golven van een groot container schip die met 28 knoop de rivier op wurmt. Die golven lopen op tegen de stroom en worden bizar hoog en stijl en zijn heel krachtig. Er komt dan ook vast water over de boot ondanks het tegen de golven opsturen.

Door de hitte staan de patrijspoorten open (had ik vergeten oeps) daar verdwijnt dus een portie zout water door naar binnen. Alle stootwillen hangen nu overboord en de voor meerlijnen die daar nog lagen liggen allemaal achter op de boot. Tjonge. Nog niet vaak genoeg meegemaakt om beter hiervoor op te stappen.

De deuren van vakantie 2020 sluiten zich leterlijk en figuurlijk

Allemaal een plek aan de vlonders in de sluis

De Freedom uit Urk met een schipper uit Usquert.
Dit schip doet survey werk voor baggerwerk op de Elbe

Nog wel 10 minuten hobbelt het voort.

Eenmaal in de Amerika hafen verwachten we weinig plaats. De vakantietijd voor Hamburg is voorbij. Iedereen zal dus wel weer in de haven liggen. Vergeten was ik dat het weekend was en veel mensen met dit mooie weer het ruime sop kiezen.

Er was werkelijk volop plek en we hadden dan ook een hele mooie uitgezocht langszij een kade.

Ik praat nog even met de schipper van een Survey schip dat er ook ligt. Hij kwam uit Usquert en had zelf een boot en die lag, hoe kan het , bij Abel Tasman. Hoe klein is de wereld. Ik kende hem niet. Toch lag hij vlakbij.

Het wordt nog even tijd om wat te rusten. We gaan om 00.30 weer verder.

Dat is niet gemakkelijk daar omdat er veel schepen in en uit varen, altijd de claxon gebruiken om dat aan te geven. Ook is er veel swell vanuit de Elbe. Af en toe zak je toch even weg gelukkig.

Op naar vanavond